Geopolitieke spanningen spelen een steeds grotere rol bij de keuze van leveranciers van cyberbeveiliging
Volgens Arctic Wolf is geopolitiek niet langer slechts een contextuele factor, maar een belangrijk aandachtspunt voor raden van bestuur. Bijna drie op de vier organisaties in de EMEA-regio passen hun cyberbeveiligingsstrategie aan de geopolitieke context aan.
De geopolitieke context beïnvloedt in toenemende mate de manier waarop Europese organisaties hun cyberbeveiliging inrichten en hun oplossingen kiezen.
Volgens het AI & Cybersecurity Trends Report 2026 van Arctic Wolf geeft 70 % van de organisaties in de EMEA-regio (Europa, het Midden-Oosten en Afrika) aan dat geopolitieke ontwikkelingen een directe invloed hebben gehad op hun cyberbeveiligingsstrategie. Ook de herkomst van leveranciers speelt een steeds grotere rol bij hun beslissingen. En 49 % van de organisaties geeft aan de risico’s in verband met regio’s en leveranciers actief te beoordelen.
Organisaties kijken met name naar het land waar de leverancier is gevestigd, de locatie waar de gegevens worden opgeslagen en de overheden die toegang tot die gegevens zouden kunnen eisen. Uit het onderzoek blijkt dus dat de beoordeling van cyberbeveiligingsoplossingen niet langer uitsluitend op technische capaciteiten is gebaseerd: ook geopolitieke afhankelijkheden spelen voortaan een rol in de risicoanalyse. Volgens Arctic Wolf is geopolitiek geëvolueerd van een contextuele factor naar een aandachtspunt voor raden van bestuur.
Digitale soevereiniteit wordt een prioriteit
Digitale soevereiniteit neemt dan ook een steeds belangrijkere plaats in binnen cyberbeveiligingsstrategieën. Van de ondervraagde organisaties in de EMEA-regio beschouwt 48 % dit als een belangrijke prioriteit binnen hun IT- en cyberbeveiligingsstrategie. Daarnaast vindt 40 % het belangrijk. Digitale soevereiniteit speelt dus een belangrijke rol voor bijna negen op de tien organisaties.
Organisaties in de EMEA-regio geven ook aan dat de locatie van waaruit beveiligingsactiviteiten worden uitgevoerd, van invloed is op het vertrouwen dat zij in hun leveranciers stellen. Uit de gegevens blijkt dat 83 % van hen meer vertrouwen heeft in een cyberbeveiligingsleverancier wanneer diens SOC (Security Operations Center) in Europa is gevestigd. Voor 34 % wordt het vertrouwen hierdoor zelfs sterk versterkt. Slechts een zeer kleine minderheid geeft aan dat een Europees SOC hun vertrouwen vermindert.
Europese organisaties herzien hun leveranciers en de regio’s waaruit zij inkopen
Organisaties wegen de technologische voordelen af tegen de juridische en geopolitieke risico’s die gepaard gaan met de controle over hun gegevens door buitenlandse partijen. Deze afweging heeft nu concrete gevolgen voor hun aankoopbeslissingen. Naast de 49 % die de risico’s in verband met regio’s en leveranciers actief evalueert, geeft 23 % van de organisaties in de EMEA-regio aan al van leverancier te zijn veranderd of bepaalde regio’s te hebben uitgesloten vanwege geopolitieke ontwikkelingen. Slechts 8 % zegt dat geopolitiek geen enkele invloed heeft op hun keuze voor cyberbeveiligingstechnologieën.
Een van de factoren die door organisaties in de EMEA-regio wordt genoemd, is de Amerikaanse CLOUD Act. Deze wet kan onder bepaalde omstandigheden Amerikaanse autoriteiten toegang verlenen tot gegevens die onder controle staan van Amerikaanse technologiebedrijven, zelfs wanneer deze gegevens buiten de Verenigde Staten zijn opgeslagen.
Het rapport vermeldt ook een hoorzitting van Microsoft France in de Franse Senaat. Het bedrijf werd daar ondervraagd over zijn vermogen om te garanderen dat de gegevens van zijn Franse klanten nooit op verzoek van de Amerikaanse autoriteiten zouden worden doorgegeven. Volgens het rapport hebben dergelijke gebeurtenissen organisaties ertoe aangezet om nauwkeuriger te kijken naar de landen en leveranciers waar zij hun technologieën aanschaffen.
Vertrouwen en soevereiniteit, twee met elkaar verbonden begrippen
„Cyberbeveiliging draait steeds meer om de vraag aan wie en wat een organisatie kan vertrouwen“, zegt Adam Marrè, CISO bij Arctic Wolf. „Digitale soevereiniteit is dus geen abstract politiek begrip: het is een integraal onderdeel van cyberrisicobeheer.“
Deze ontwikkeling beperkt zich overigens niet tot Europa. In Azië-Pacific en Japan geeft 59 % van de organisaties aan de risico’s in verband met leveranciers zorgvuldiger te onderzoeken vanwege de geopolitieke context.
Bovendien is 20 % daadwerkelijk van leverancier veranderd of heeft de samenwerking met bepaalde dienstverleners beëindigd. Ook hier besteden organisaties meer aandacht aan de plaats waar oplossingen worden ontwikkeld, de locatie waar gegevens worden opgeslagen en de toepasselijke rechtsgebieden.
